Evolución da poboación de gaivota patiamarela Larus michahellis Naumann (1840) na ZEC Costa de Dexo (Oleiros, A Coruña) no período 1998-2016

Barros, A. 2016. Evolución da poboación de gaivota patiamarela Larus michahellis Naumann (1840) na ZEC Costa de Dexo (Oleiros, A Coruña) no período 1998-2016. Libro de Resumos do IX Congreso Galego de Ornitoloxía. Pontevedra, novembro 2016. Sociedade Galega de Ornitoloxía.


Algunhas das colonias insulares máis importantes de gaivota patiamarela en Galiza sufriron un importante declive na última década. Porén, pouco se sabe acerca da situación das poboacións continentais. No presente traballo preséntase a evolución da poboación reprodutora de gaivota patiamarela na Zona Especial de Conservación (ZEC) Costa de Dexo (Oleiros, A Coruña) entre os anos 1998 e 2016. Nestes 19 anos realizouse un total de 6 censos do total da poboación comprendida entre o cabo de Mera e a punta Torrella. A unidade de censo empregada foi o territorio aparentemente ocupado (TAO), considerándose como tales aqueles territorios ocupados cando menos por un adulto con actitude de defensa territorial clara. Todos os censos foron realizados na segunda quincena do mes de maio, coincidindo co final do período de incubación da especie en Galiza. A costa foi dividida en seis sectores de censo, dous deles correspondentes a illas e outros catro a distintos tramos de cantís costeiros. A evolución do tamaño da poboación resúmese en dous períodos ben diferenciados, un de lixeiro aumento e outro, menos significativo, de descenso. Así, a poboación aumentou entre 1998 e 2009 un 5,3% anual, pasando de 167 a 295 parellas. Pola contra, entre 2009 e 2016 descendeu a un ritmo do 1,9% anual. Neste último ano contáronse 258 TAOS. Por sectores, as colonias situadas en costas resgardadas (furnas e enseadas) mantiveron unha poboación máis estable que as situadas en sectores de costa exposta. Dous sectores, a insua de Canaval e porto de Dexo-punta Torrella, concentraron a maior parte (61-80%) da poboación en todos os censos. A colonia situada na insua de Canaval desertou por completo no ano 2004 e foi ocupada por moi poucas parellas no 2005, feitos que poderían deberse a eventos de depredación por parte do visón americano Neovison vison; no 2005 localizouse unha letrina deste depredador moi perto da illa. En termos xerais, nos últimos 10 anos a poboación de gaivota patiamarela da Costa de Dexo mantivo unha tendenza estable con lixeiras variacións intercensais que, en calquera caso, non reflicten un descenso brusco da poboación como o detectado nalgunhas das principais colonias insulares.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s